
NIEUWSBRIEF december 2010.
Gastouders gezocht.
In 2012 bestaat de werkgroep Poolse kinderen Eemnes 25 jaar. Een moment om even stil te staan bij wat er allemaal gerealiseerd is, maar ook een moment om te kijken hoe het verder gaat. In Polen gaat het beter. Dat wil beslist niet zeggen dat er geen kinderen zijn die een vakantie hard nodig hebben. Binnen de werkgroep hebben we er uitgebreid over gesproken. We gaan het komende anderhalf jaar gebruiken om te kijken in welke ander land mogelijkheden liggen. Als eerste kijken we of we in de Oekraïne goede contacten kunnen opbouwen. We willen vasthouden aan de vakantieperiode begin juli, maar met een andere groep kinderen. Zodra we hierover meer duidelijkheid hebben, zullen we het de gastouders voorleggen.
Maar……. Volgend jaar gewoon een groep Poolse kinderen. Als afsluiting?
Aan iedereen de vraag: wie doet er mee??
Kerstreis.
Binnen de PAX is sinds dit jaar de mogelijkheid om kinderen met Kerst te heruitnodigen. Er waren gastouders die dit via een organisatie in Oost Nederland al een aantal jaren hadden gedaan. Het bleek echter niet meer mogelijk te zijn en de vraag belandde bij de PAX. In zeer korte tijd is de mogelijkheid onderzocht en zijn er sponsoren gevonden. Op 19 december komen de kinderen naar Nederland en zij zullen tot 2 januari bij hun gastouders te gast zijn. Van de 18 kinderen verblijven er 2 in Bunschoten en 1 in Baarn.
Ons afscheid van Pax Kinderhulp
We dachten dat we na een geweldige rondrit door Eemnes op 28 mei afscheid genomen hadden van de PAX. Op de kar 2 tuinstoelen en vele spandoeken om ons vertrek duidelijk te maken aan Eemnes. We kregen een heus programmaboekje speciaal voor ons gemaakt. En net zoals
voor de Poolse kinderen in het Nederlands en het Pools. Zo werden
we net als met de speurtocht voor de Poolse kinderen Eemnes doorgereden langs de diverse highlights van de Eemnesser Pax. Overal was iets voor ons te doen, zoals Vlaggen hijsen, Tompouce en Haring eten,oud-Hollandse Spelletjes,formulieren invullen, Oliebollen uitdelen, Gebouwen openen en sluiten etc. etc. Als laatste gingen we met zijn allen naar de Schoter voor een drankje. Tot slot op naar de Familie Hillebrandt waar de dag werd afgesloten met een BBQ. Nou dat was een leuk, origineel en gezellig afscheid dachten wij….
Maar dan….
Van 16 tot 19 juni waren we in Alkmaar om eens mee te doen met de vierdaagse daar. Niet allemaal zo heel indrukwekkend; 15 km per dag en 4 dagen lang met een feestelijke intocht op zaterdagmiddag op de grote markt in Alkmaar. Heel leuk en ontspannen allemaal, en op de laatste dag zou Bregje met haar vriend ook naar Alkmaar komen om bij de finish te zijn. Konden we samen naar het voetbal van het Nederlands elftal kijken en daarna nog wat eten en misschien er samen nog een dagje aan vast plakken. Een beetje vroeg gefinisht op zaterdag en Bregje belde op dat ze in de file stond,waar zaten we, o ja bij de Griek op de Marktstraat. Kan wel even duren, kijk maar lekker voetbal daar. Dan ziet Henny Hannie lopen, zegt “dat is toevallig”, en rent naar buiten en ziet daar ook Olga en Ania staan. Volgens Olga komen ze ons inhalen. Henny wordt achterdochtig en dan komt de aap uit de mouw. We moeten vanavond om 19.30u thuis klaar staan voor een surpriseavond. Oeps, we kijken net naar Nederland –Japan maar volgens Olga mogen we dat rustig afkijken. Biertje .Juichen. Dan na afloop snel naar de camping om onze caravan in te laden en na een hectisch uurtje rijden we om 17.30 weg. Nou dat wordt krap, iets boven de snelheid op Eemnes aan en om 18.40 zijn we thuis. Snel de frituurpan op, douchen, hand patat in de pan en Olga is er al weer. In de auto op weg en toch wel nieuwsgierig. Gaan richting Laren. Hm.. dan richting Blaricum en Henny weet het niet meer. Vandaar via de Stachouwerweg weer naar Eemnes (theetuin???) maar dan toch naar de Wakkerendijk en de Schoter. Toch wel een beetje gespannen naar binnen. Het is bomvol en onder een daverend applaus komen we binnen. We zijn helemaal overdonderd, zoveel mensen voor ons! Uit het hele land,mensen uit de begintijd, gastouders, actieplaatsen, mensen van de werkcommissie, buren, vrienden, familie en natuurlijk met een grote grijns Bregje. Dan vele handen, kussen, cadeautjes, bloemen, liedjes, sketches en toespraken. Om stil van te worden.
En als klap op de vuurpijl krijgen we de hoogste Pax Kinderhulponderscheiding opgespeld, de zilveren Pax Duif. De hele avond zo met al deze mensen bij elkaar met een hapje en een drankje om zo samen terug te kijken op 34 geweldige Pax jaren (10 jaar als gastgezin en 24 als medewerker), waarin we met elkaar veel lief maar ook leed gedeeld hebben. Maar ook jaren waarin we met elkaar honderden Poolse en Berlijnse kinderen een geweldige vakantie gegeven hebben. Dat is waar we het allemaal met elkaar voor deden, en de werkgroep en de Pax ook gewoon mee doorgaan. Wat een geweldige avond om ons Pax-werk af te sluiten met zoveel warmte en vriendschap om je heen.
Vakantie Oekraïense kinderen.
Zondag 15 augustus was het eindelijk zo ver. Ik ga met vier andere meiden op weg naar Polen om daar 35 Oekraïense kinderen een vakantie te bezorgen. Met twee auto’s waarvan één busje helemaal volgeladen met spullen rijden we naar Polen. Dinsdag zouden de kinderen aankomen. We hadden dus de maandag om alles voor te bereiden. De bus leeg halen en de grote zaal versieren. ’s Avonds zijn we met z’n allen uit eten geweest. Toen we terugkwamen, kwam er een hele vervelende mededeling. De kinderen kwamen niet. De visa’s waren niet goed- gekeurd en de bus vanuit Polen mocht de Oekraïense grens niet over. De hele vakantie zou niet door gaan. Onze wereld stortte even in. De kinderen die al in Kiev waren en zich zo op deze vakantie hadden verheugd moesten terug naar huis zonder vakantie. Wat een drama. De dag erna hebben we veel contact gehad met Nederland en bleven we op de hoogte van de vorderingen in de Oekraïense organisatie. Het klonk niet goed. Uiteindelijk hebben we besloten om te wachten. Wij hebben er met z’n vijven een gezellige week van gemaakt. Vrijdagavond werden we gebeld dat de bus bij de grens was en de kinderen dus zouden komen! We hadden gehoord dat de kinderen in de loop van de ochtend bij het huis zouden zijn. Dat is een heel groot begrip, dus stonden wij om 7 uur al startklaar. Toen kwam het lange wachten. Om twee uur kwam de eigenaresse heel gelukkig naar ons toe en in het gebrekkige Engels van haar en het gebrekkige Pools van ons werd het duidelijk dat de kinderen er bijna waren. Een van de begeleiding (Tanja) kon haar geluk niet op. Ze heeft ons wel tien keer verteld hoe blij ze was dat we waren gebleven. De eerste dag hebben we rustig aan gedaan. Niet veel verplichtingen maar gewoon lekker buiten spelen. ’s Avonds de eerste keer bingo gespeeld. Dat was een groot succes. Vooral omdat iedereen aan het eind van het spel een prijsje had. We hadden die week een vast programma. Om 09.30 ochtendgymnastiek. Om de dag door ons gegeven. De andere dag was het de beurt aan de twee mannen van de Oekraïense begeleiding. Hierna was er het ontbijt om 09.00 in de zaal. Na het ontbijt was er een knutselactiviteit. We hebben zoveel met de kinderen gemaakt dat bij het vertrek extra zakken nodig waren om alles mee te kunnen nemen. Na de inspanning van het knutselen konden de kinderen buiten even uitrazen. Om 14.00 was het tijd voor het middageten. Na het eten moesten de kinderen verplicht tot 16.00 op hun kamer blijven. Een moment voor ons om even naar het dorpje te gaan om dingen te kopen of om activiteiten voor te bereiden. Om 16.00 kregen we een tussendoortje. Een kleine snack om de middag tot het eten te vullen. Hierna gingen we meestal buiten spelletjes doen. Aan het eind van de week werd het minder weer en deden we binnen spelletjes. Om 18.00 was het weer tijd voor de maaltijd. Hierna moesten de kinderen in hun dagboekje schrijven. Het maakte voor ons niet uit wat ze maakten of schreven als ze maar een herinnering meenamen naar huis. Na de dagboekjes was het tijd voor de bingo. Na de eerste dag hebben we elke avond bingo gespeeld. De kinderen vroegen ’s ochtends al of er ’s avonds bingo was. Na de bingo gingen alle tafels en stoelen aan de kant want dan was het tijd voor disco. Heerlijk z’n vast ritme. Uiteraard hebben we ook een Hollandse dag ingevoerd. Alles stond in het teken van Nederland. Wij in een compleet oranje outfit. Een echt Hollands ontbijt: chocoladepasta, pindakaas, hagelslag en ontbijtkoek. Hierna hebben we wat over Nederland verteld en het volkslied gezongen. Verder hebben we de hele dag door Hollandse spelletjes gedaan, waaronder spijker poepen, ezeltje prikje, zaklopen, klompenrace en koekhappen. De avond bestond uiteraard uit bingo en disco. Hollandse dag of niet dat konden we niet veranderen. Ook was er een Oekraïense avond. Een aantal kinderen hadden iets ingestudeerd om aan ons te laten zien en ook hier werd het volkslied gezongen. Op deze avond kregen we een cadeau van de begeleiding. Een T-shirt van Kiev. De een na laatste avond hebben we de bonte avond gehouden. We waren van te voren bij alle kamers langs geweest en hadden de kinderen geholpen met verkleden. Dat hield in jongens groen, blauw, geel haar en plaktattoos en de meisjes make-up en veel sieraden. Drie van de jongens hadden zich als meisjes verkleed. Verder waren er nog een aantal kinderen die zich leuk hadden verkleed. Zelf hadden we de meest mooie outfit aan. Wat je al niet met panty’s kan doen. Een van de Oekraïense begeleiding vroeg onze hulp want hij wist niet wat hij aan moest. We hebben hem opgemaakt en een jurk aangetrokken. De kinderen vonden het geweldig. Toen kwam de dag van het afscheid. Alle tassen waren al gepakt en na het ontbijt zouden ze vertrekken. Het afscheid ging vrij snel. Koffers in de bus, ontbijten, gedag zeggen en instappen. Gelukkig want het was een tranendal. Toen de bus weg reed hebben wij op de hoek van de straat nog de hokie pokie gedaan, ons ochtendgymnastiek dansje. Alle kinderen en begeleiding deden mee vanuit de bus. Mooier kon het niet zijn. Wij hebben een top week gehad en ondanks een aantal tegenslagen zijn we ontzettend blij dat wij ja hebben gezegd om deze vakantie te begeleiden.
Janna Fakkeldij.
Bruiloft Anita van de Bilt.
Op 20 augustus trouwde Anita met Erwin van Emmen. Een mooie gebeurtenis op een voor hen verdiende zonnige dag. Een wens ging in vervulling.
Maar inmiddels is ook hun tweede wens in vervulling gegaan, want begin december verhuizen zij naar een groter huis. Twee hoogtepunten in een spannend jaar.
Wij wensen hen beiden een zonnige toekomst.
Oliebollen.
Bij de werkgroep gaat het aan het einde van het jaar altijd andersom. Bij iedereen worden de lootjes voor Sinterklaas getrokken, zitten de hoofden vol met regels voor een gedicht en wordt er bedacht wat men gaat doen met de kerstdagen. De leden van de werkgroep beginnen met de laatste dagen van december: De Oliebollenactie!!!! Naast het doorlopen van het draaiboek is er ieder jaar wel iets wat opgepakt moet worden. Zo is er voor dit jaar afgesproken dat de verkoophuisjes aan een facelift toe zijn. Ook in de bakkerij moet nog het een en ander veranderd of verbeterd worden. Deze taken zijn verdeeld, maar op 29, 30 en 31 december hebben we weer huishoudelijke hulpen, inpakkers, bezorgers, scheppers, bakkers en deegmakers nodig!!!!!!!
Aan iedereen de vraag of men ons enkele uurtjes wil helpen….
Via het opgaveformulier kan men zich opgeven.
Opgaveformulier oliebollenactie 2010.
Ik…………………………………………………………………………………………
e-mailadres:………………………………………………………………………
06 nummer…………………………………………………………………………
Wil helpen op:
Woensdag 29 december
’s ochtends
’s middags
’s avonds
Donderdag 30 december
’s ochtends
’s middags
’s avonds
Vrijdag 31 december
’s ochtends
Opruimen
Een klein wijkje met folders lopen
wel
niet
Eén briefje per persoon inleveren.
Bij meerdere personen graag bijmaken of kopiëren.
Je kunt je ook opgeven via de mail Anita.vandenbrink@gmail.com
Vergeet dan niet om aan te geven welke dagdelen, 06 nummer, leeftijd van kinderen onder de 16 jaar of je een wijkje wil lopen.
INLEVEREN VOOR 13 DECEMBER S.V.P
Bij Anita van den Brink
Willemserf 74
3755 XM Eemnes