PAX RUN 2009
PAX Kinderhulp website
PAX Kinderhulp op Hyves
Centraal Bureau Fondswerving
Voorzitter Pax Kinderhulp
Wilt u op de hoogte gehouden worden van onze activiteiten, vul dan hieronder uw mail adres in:
Contactadres:
Olga Fakkeldij
Everserf 18
3755VK Eemnes
telefoon 035 5383754
Dinsdagavond was het al een gezellige boel. Bij het inleveren van de bagage op het terrein van ZVS zat de stemming er meteen goed in. Ook waren er al familieleden meegekomen om te zien hoe het allemaal gaat. De fotograaf van de Gooi & Eemlander was er ook om een foto te maken van de hele stoet . Alle lopers en begeleiders werden ingeladen en daar ging de optocht naar de polder. Alle auto’s waren overdag al beplakt met de divers logo’s en opschriften. Nadat de rij was opgesteld moest voor de foto even stukje worden (hard-)gelopen langs de karavaan.Woensdag om 9.00 uur was het tijstip van vertrek voor de catering-/verzorgingsploeg. Leuk dat er veel uitzwaaiers waren opgekomen. Gert en Wouter vonden dat tijd-is-tijd was en vertrokken snel.
De rest had iets langer tijd nodig voor het afscheid en vertrok tegen half tien. Bij de grens de eerste stop en koffie. Voordat we zover waren hadden we al enkele hindernissen overwonnen. Goed en wel op de A1 vroeg Hanny of wij haar rugzak hadden gezien, met paspoort. Daarom gestopt bij de eerste benzinepomp en de auto doorzocht. Niets te vinden. Bij de volgende benzinepomp werd afgesproken met de “keukenbus”, maar ook daarin was niets te vinden. Gelukkig bleek dat de rugzak voor in de auto stond. Jos dacht dat hij van Bert was en Bert dacht “hij is van Jos”. Weer op de snelweg aangekomen koerste de keukenbus de A30 op richting Arnhem. Niet helemaal de bedoelde richting. Snel de telefoon gepakt en onderaan de afrit kon alles weer rechtgezet worden. Bij vertrek bij de grens bleek dat er nog een klein probleem met de tachograaf was, maar een behulpzame Belgische chauffeur hielp al snel Gert en Wouter uit de zorgen. De tweede stop, net voor Hannover, werd zonder verder oponthoud bereikt. Daar bleek dat het snelheidsverschil toch niet zoveel uitmaakt. We zaten nauwelijks aan de koffie of daar kwam de vrachtwagen al aan. Hanny mocht daar het verrassingspakket van Nicole uitpakken. De boterkoek smaakte heerlijk. We zijn verder gehopt. Iedere 200 kilometer stoppen en wisselen. Bij Berlijn kwamen in een file, die ongeveer 1 uur heeft geduurd. Deze heeft Olga nauwelijks meegemaakt. Ze sliep. Dit oponthoud zorgde ervoor dat we niet in Polen onze warme hap nuttigden, maar nog in Duitsland. Dit was rond half acht. Daarna op naar de grens. We zijn nergens aangehouden. Alles was dicht en als karavan reden we Polen binnen. Welkom in Polen betekent een 40 kilometer hobbelen en schudden. De weg is daar al vele jaren iedere keer weer opnieuw opgelapt. Met de keukenwagen betekent dit zoveel mogelijk links rijden, want dat stuk is iets beter. 
Toen dit eenmaal achter de rug was hebben we een parkeerplaats opgezocht. Gert en Wouter voor in de vrachtwagen. Achterin hebben Bert, Jos en Anita hun bed opgezet (Anita heeft het bere koud gehad). Johan lag in de keuken en Hanny en Olga in de personenwagen. Toen voor het slapen eerst een neut (bier van de bar en wijn uit onze eigen auto). Pitten!!!!!!!